Windhonden

Amadeo de Souza-Cardoso en de Schilder Die Iedereen Over het Hoofd Zag

Bijna niemand buiten Portugal had in de twintigste eeuw van Amadeo de Souza-Cardoso gehoord. Hij verliet als jonge man het wijnlandgoed van zijn familie in het noorden van Portugal, verhuisde in 1906 naar Parijs en deelde binnen een paar jaar ideeën en ateliers met Modigliani, Brâncuși en Robert Delaunay. Rond 1911 schilderde hij 'Windhonden', midden in al die creatieve drukte. Verschillende van zijn werken werden in 1913 naar de beroemde Armory Show in New York gestuurd, hingen in dezelfde zalen als Picasso en Duchamp, en verkochten zelfs goed. Toen kreeg hij in 1918 de Spaanse griep en stierf op dertigjarige leeftijd. Zijn schilderijen werden opgeborgen op het familie-landgoed en grotendeels vergeten gedurende veertig jaar. Toen ze uiteindelijk weer opdoken, realiseerde de rest van de kunstwereld zich dat ze een van de gedurfdste modernisten van zijn generatie hadden gemist.

Wat Er Eigenlijk Gebeurt in Dit Schilderij

Twee windhonden schieten over het doek, bijna samenvloeiend tot één zwarte, slingerende vorm. Onder hen zijn twee katten gevangen in een sprong, hun gestreepte lichamen uitgerekt tot dunne, bijna cartooneske krommen. De hele scène ligt vlak tegen een okergele achtergrond, met een vreemde grijze boog en een oranje schijf die in de hoek zweeft en die een zon kan zijn of gewoon pure decoratie. Souza-Cardoso schilderde geen jacht zoals een Engelse landhuis-schilder dat zou doen. Hij brak de actie af tot ritme en silhouet, ergens tussen art nouveau, vroege kubisme en Portugese volkskunst in. Het voelt nog steeds modern, ruim honderd jaar nadat hij het maakte.

Hoe de Kit Werkt

Deze is bevredigend omdat de vormen groot en gedurfd zijn, maar vol kleine verrassingen. De zwarte lichamen van de windhonden zijn eigenlijk helemaal niet zwart: er zit diepbruin, marineblauw en warm chocoladebruin doorheen, en de manier waarop die kleuren naast elkaar liggen geeft de honden hun gevoel van snelheid. De gele achtergrond lijkt misschien één vlakke kleur, maar je zult subtiele temperatuursverschillen ontdekken als je beter kijkt. Zelfs de katten belonen een langzamere blik, met die gestreepte staarten en de licht verontrustende ogen. Mensen die normaal neigen naar impressionistische landschappen zijn vaak verrast door hoeveel ze van zo’n werk genieten, deels omdat de gedurfde compositie elke sessie echte vooruitgang zichtbaar maakt.

Meer Uit de Collectie Beroemde Schilderijen

Als de modernistische energie van Amadeo je heeft gegrepen, is de rest van onze collectie Beroemde Schilderijen zeker een langzame ontdekking waard. Je vindt er meer van Souza-Cardoso naast Van Gogh, Klimt, Monet, Matisse, Mucha en Hokusai, allemaal omgezet in paint-by-numbers kits die je aan de keukentafel kunt afmaken. Het is een mooie manier om te leven met schilderijen die de meesten van ons normaal gesproken maar dertig seconden in een museumgang te zien krijgen.