Belangrijkste punten
-
15 schilderijen hebben deze lijst gehaald, verspreid over bijna vijf bijna vijfhonderd jaar, van het Florence van Botticelli tot het Spanje van Dalí.
-
De Mona Lisa, The Starry Night en Guernica staan bovenaan de meeste ranglijsten, grotendeels dankzij de verhalen erachter.
-
Salvator Mundi heeft het record voor het meest waardevolle schilderij ooit verkocht, voor 450,3 miljoen dollar in 2017.
-
Gedurfde, eenvoudige kleur blokken, zoals The Starry Night en American Gothic, komen het best tot hun recht in paint by numbers nummers projecten.
-
Je zult je vindt de meeste van deze werken in een handvol grote musea, waaronder het Louvre, MoMA, het Prado en het Rijksmuseum.
Elk schilderij dat tegenwoordig in een museum hangt, begon als een privé-idee in iemands hoofd. Meestal kregen deze ideeën vorm in een lekkend atelier, een gehuurde kamer of, in het geval van Van Gogh, een tuin van een psychiatrische inrichting. Daarom blijven mensen eeuwen nadat de verf is opgedroogd over een groot schilderij praten. Ze dragen roddels, verdriet en ronduit drama in zich, rechtstreeks in de verf verwerkt.
Zodra je het achtergrondverhaal kent, kun je het niet meer níét zien. De de verhalen achter beroemde schilderijen een stille galerijwand veranderen in iets dat meer weg heeft van een soapserie. Hier zijn 15 van de meest iconische werken die ooit zijn geschilderd, wat er gebeurde toen elk werk werd gemaakt en welke je zelf op je eigen doek zou kunnen namaken.
Inhoudsopgave
-
15 iconische schilderijen die je zeker eerder hebt gezien
-
De renaissance-iconen die nog altijd bezoekers trekken
-
Barokke dramatiek en het hofleven
-
Schilderijen die onze kijk op emoties veranderden
-
Impressionisme en het schilderij waaraan een beweging haar naam dankt
-
Moderne meesterwerken Met een boodschap
-
Stille portretten Met Grote verhalen
-
Wat deze iconische werken daadwerkelijk gemeen hebben
-
Maak deze meesterwerken zelf na
-
Veelgestelde vragen
15 iconische schilderijen die je zeker eerder hebt gezien
Sommige hiervan duurden jaren om te voltooien, één slechts vijf weken, en over alle vijftien wordt nog altijd gesproken.
-
Mona Lisa, Leonardo da Vinci, 1503 tot 1506, Louvre, Parijs
-
The Last Supper, Leonardo da Vinci, 1495 tot 1498, Santa Maria delle Grazie, Milaan
-
The Birth of Venus, Sandro Botticelli, circa 1485, Galleria degli Uffizi, Florence
-
Las Meninas, Diego Velázquez, 1656, Museo del Prado, Madrid
-
The Night Watch, Rembrandt, 1642, Rijksmuseum, Amsterdam
-
The Scream, Edvard Munch, 1893, Nationaal Museum van Noorwegen, Oslo
-
The Starry Night, Vincent van Gogh, 1889, MoMA, New York
-
The Kiss, Gustav Klimt, 1907 tot 1908, Belvedere Museum, Wenen
-
Impression Sunrise, Claude Monet, 1872, Musée Marmottan Monet, Parijs
-
Water Lilies, Claude Monet, 1897 tot 1926, Musée de l'Orangerie, Parijs
-
Guernica, Pablo Picasso, 1937, Museo Reina Sofía, Madrid
-
The Persistence of Memory, Salvador Dalí, 1931, MoMA, New York
-
American Gothic, Grant Wood, 1930, Art Institute of Chicago
-
Girl with a Pearl Earring, Johannes Vermeer, circa 1665, Mauritshuis, Den Haag
-
Whistler's Mother, James McNeill Whistler, 1871, Musée d'Orsay, Parijs
De renaissance-iconen die nog altijd bezoekers trekken
De renaissance maakte van schilderkunst een statussymbool, en deze drie beroemde schilderijen zijn het bewijs dat mensen nog altijd de wereld rondreizen om ervoor te staan.
Mona Lisa
Het kostte Leonardo da Vinci jaren om de Mona Lisa, die hij rond 1503 begon als portret van Lisa Gherardini, de vrouw van een Florentijnse koopman, en die hij nooit daadwerkelijk overhandigde aan de familie die waarschijnlijk betaald ervoor. Eeuwenlang hing het daarna in het Louvre als een gerespecteerd maar niet bijzonder beroemde kunst. Toen, in augustus 1911, een klusjesman een klusjesman genaamd Vincenzo Peruggia schroefde het van de muur en verdween er meer dan twee jaar mee. Kranten kon niet stoppen met het bedekken van de lege plek waar het ooit hing, en het schilderij zou nooit meer gewoon zijn.
Het Laatste Avondmaal
Schilderij Het Laatste Avondmaal rechtstreeks op een muur van de eetzaal was niet Leonardo's beste technische keuze. Tussen 1495 en 1498 gebruikte hij in plaats van echte fresco's een experimentele mix van tempera en olieverf in Santa Maria delle Grazie in Milaan, en de verf begon al snel af te bladderen. Restaurateurs hebben het talloze keren opnieuw opgelapt, onder meer na een bombardement in 1943 waarbij het gebouw eromheen beschadigd raakte. Zelfs nu legt het nog precies het moment vast waarop elke apostel reageert op Christus' aankondiging van het verraad.
De Geboorte van Venus
Rond 1485 werkte Sandro Botticelli waarschijnlijk voor een lid van de familie de' Medici, schilderde een bijna levensgroot een bijna levensgrote naakte godin die op een sint-jakobsschelp aankomt, door de windgoden aan land geblazen; een van de eerste grote mythologische naakten die de westerse kunst sinds de oudheid had gezien. De Galleria degli Uffizi heeft het eeuwenlang tentoongesteld, en het is nog altijd een van de meest gereproduceerde afbeeldingen uit de kunstgeschiedenis.
Barokke dramatiek en het hofleven
Een eeuw later moesten hofschilders een ander probleem oplossen: koninklijke families er tegelijkertijd belangrijk en menselijk uit laten zien.
Las Meninas
Las Meninas is een vreemd schilderij. Diego Velázquez schilderde het in 1656 als een portret van het Spaanse hof, maar de jonge infanta Margarita neemt midden op het toneel, terwijl Velázquez zichzelf aan de zijkant schildert, terwijl hij werkt aan een doek dat wij nooit te zien krijgen. Een spiegel aan de achterwand weerspiegelt de koning en koningin, wat suggereert ze precies staat waar wij, de toeschouwers, staan. Mensen hebben eeuwenlang gediscussieerd over wie er naar wie ze kijken.
De Nachtwacht
De Nachtwacht is niet zelfs niet de echte naam. Rembrandt voltooide het groepsportret in 1642 voor een Amsterdamse schutterij, en de werkelijke titel is een hele zin lang. Wat het schilderij anders maakte, was de beweging; hij schilderde de wachters midden in een pas, met geheven musketten en een trommelaar midden in een slag, in plaats van de gebruikelijke stijve opstelling. Het is sindsdien twee afzonderlijke mesaanvallen en een zuuraanval overleefd, en het Rijksmuseum organiseert nu een openbaar restauratieproject achter glas, zodat bezoekers de reparatiewerkzaamheden kunnen bekijken.
Schilderijen die onze kijk op emoties veranderden
De volgende paar schilderijen hebben niets te maken met het hofleven. Ze weerspiegelen wat er zich in de geest van de kunstenaar afspeelde, en dat was niet altijd een prettige ervaring.
De Schreeuw
Edvard Munch zei dat het idee voor De Schreeuw kwam tot hem tijdens een wandeling bij zonsondergang in de buurt van Oslo, toen de lucht bloedrood kleurde en hij, in zijn eigen woorden, een schreeuw door de natuur zelf voelde gaan. Uiteindelijk schilderde hij tussen 1893 en 1910 verschillende versies, waarvan er twee daadwerkelijk gestolen, eenmaal in 1994 en opnieuw in 2004. Onderzoekers kregen ze allebei terug. Inmiddels zijn de kolkende lucht en de holle, schreeuwende figuur een van de meest geparodieerde beelden in de beroemde kunst, wat een vreemde lotsbestemming is voor een schilderij over pure paniek.
De sterrennacht
Van Gogh schilderde De sterrennacht in juni 1889, en hij was niet naar het werkelijke uitzicht toen hij het schilderde. Hij was vrijwillig opgenomen in het Saint-Paul-de-Mausole in die tijd in een gesticht bij Saint-Rémy, waarbij hij volgens de eigen gepubliceerde aantekeningen van MoMA. Hij vertelde zijn broer Theo dat schilderen hem overeind hield tijdens een van de zwaarste periodes van zijn leven. MoMA verwierf het werk in 1941.
De Kus
Tussen 1907 en 1908 schilderde Gustav Klimt De Kus tijdens de periode met bladgoud waarmee hij beroemd werd, een gewoonte die hij van zijn vader had overgenomen, die als goudsmid werkte. Het paar op het schilderij staat innig verstrengeld op een met bloemen bedekte klif, hun gebloemde gewaden vervagen zo volledig dat het is moeilijk te zien waar de ene figuur ophoudt en de andere begint. Het Belvedere Museum kocht het rechtstreeks uit de tentoonstelling van 1908 waar het voor het eerst werd getoond, en sindsdien is het er eigenlijk nooit meer weggegaan.
Impressionisme en het schilderij waaraan een beweging haar naam dankt
Een handvol schilders die rond Parijs werkten, kreeg genoeg van het stijve studiorealisme en nam in plaats daarvan hun ezels mee naar buiten, waar ze snel en losjes werkten. Critici hadden er aanvankelijk vooral een hekel aan.
Impression, Sunrise
In 1872 schilderde Claude Monet een wazig uitzicht op Le Havre haven bij dageraad, met losse, snelle penseelstreken, en noemde het Impression, Sunrise. Een criticus die de tentoonstelling besprak was niet was onder de indruk en gebruikte het woord "impressionist" als belediging voor de hele groep die samen met Monet exposeerde. Dat pakte averechts uit. De naam bleef hangen, de schilders eigenden hem zich toe en een hele beweging werd uiteindelijk vernoemd naar één wazige haven tafereel.
Waterlelies
De laatste drie decennia van zijn leven verliet Monet nauwelijks zijn eigen tuin. Hij schilderde de vijver in Giverny steeds opnieuw voor wat uiteindelijk de Waterlelies serie, ongeveer 250 keer, in elk seizoen en bij elke lichtomstandigheid die hij kon vastleggen. Staar tastte gedurende het grootste deel van die periode zijn gezichtsvermogen aan, en dat is te zien in het steeds lossere, bijna abstracte penseelwerk van zijn latere doeken. Enkele van de grootste panelen uit de serie Waterlelies hangen nu in een speciaal gebouwde ovale zaal in de Orangerie in Parijs, zo gerangschikt dat je bent aan alle kanten door water omringd.
Moderne meesterwerken Met een boodschap
Tegen de twintigste eeuw waren heel wat schilders helemaal opgehouden met het najagen van schoonheid. Oorlog, politiek en hun eigen onderbewustzijn namen het in plaats daarvan over.
Guernica
In 1937 bombardeerden gevechtsvliegtuigen het Baskische stadje Guernica tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Picasso reageerde met een doek dat zo groot was dat het nauwelijks in een kamer past. Hij voltooide het in ongeveer vijf weken voor het Spaanse paviljoen op de Wereldtentoonstelling van Parijs, waarbij hij kleur volledig en schilderde hij de schreeuwende figuren, het stervende paard en de stier die boven de chaos uittorent uitsluitend in zwart, wit en grijsverbaast. Tegenwoordig hangt het in het Museo Reina Sofía in Madrid.
The Persistence of Memory
The Persistence of Memory is nauwelijks groter dan een notitieboekje, wat bijna iedereen die het voor het eerst in het echt ziet. Dalí schilderde het in 1931, met smeltende zakhorloges boven een kale, dromerige scène. Later beweerde hij dat het idee ontstond toen hij een wiel Camembert in de zon zag smelten. MoMA heeft het sinds verwerven het in 1934.
American Gothic
Grant Wood ontdekte in 1930 in Eldon, Iowa, een kleine boerderij met een merkwaardig gotisch raam en begon zich af te vragen wie daar zou wonen. Hij schilderde American Gothic kort daarna, toen hij zijn tandarts, dr. Byron McKeeby, en zijn zus, Nan Wood Graham, vroeg om te poseren als de strenge boer en zijn dochter, inclusief hooivork.
Hij stuurde het datzelfde jaar in voor de jaarlijkse tentoonstelling van het Art Institute of Chicago, won een prijs van driehonderd dollar, waarna een museumvriend het Art Institute ervan overtuigde het werk voor de vaste collectie te behouden. Dat moet een van de betere investeringen in de kunstgeschiedenis zijn geweest.
Stille portretten met grote verhalen
Niet elk van deze iconische schilderijen hoeft niet te schreeuwen. Een paar van deze werken ontlenen hun kracht juist aan wat ze weglaten, en beide hier afgebeelde vrouwen krijgen meer aandacht in een werkstuk rond vrouwen in de kunstgeschiedenis.
Meisje met de parel
Niemand weet wie het meisje in Meisje met de parel was, en dat is juist het punt. Vermeer schilderde haar rond 1665 als wat de Nederlanders een tronie noemen: een stijl die draait om een ingebeeld of generiek gezicht in plaats van een betalende opdrachtgever. Precies daarom is haar naam niet vastgelegd. Die enorme parel, het gedraaide hoofd en de half geopende lippen leverden haar de bijnaam de Nederlandse Mona Lisa op. Het Mauritshuis heeft het schilderij sinds 1902 in bezit.
Whistler's Mother
Whistler was niet van plan een sentimenteel eerbetoon aan zijn moeder te schilderen. Hij noemde het portret uit 1871 Arrangement in Grey and Black No. 1, omdat hij het zag als een studie in compositie, niet in emotie. Naar verluidt poseerde Anna alleen omdat zijn oorspronkelijke model had afgezegd. Dat sobere zijprofiel tegen een kale muur is uitgegroeid tot een van de bekendste portretten in de Amerikaanse kunst, hoewel het sinds 1891 in het Musée d'Orsay in Parijs hangt.
Maak deze meesterwerken zelf na
Je heb je geen je hebt geen kunstopleiding nodig om een van deze afbeeldingen aan je eigen muur te hangen. Canvas by Numbers verandert beroemde schilderijen in genummerde sets met voorgemengde verf, en negen van de vijftien die hier worden besproken bestaan al als zo'n set.
Voor gemakkelijk na te maken beroemde schilderijenkies om te beginnen voor opvallende werken met een sterk contrast, zoals De sterrennacht, American Gothic en Waterlelies. Bestel de setversie van je favoriet vandaag en maak van een van deze vijftien verhalen iets dat je zelf hebt geschilderd.
Veelgestelde vragen
Wat zijn de beroemdste schilderijen uit de geschiedenis?
Namen als de Mona Lisa, De sterrennacht, Guernica en De geboorte van Venus staan meestal bovenaan deze ranglijsten, vooral omdat elk werk veranderde hoe mensen naar kunst, politiek of emoties keken.
Wie schilderde de Mona Lisa?
Leonardo da Vinci schilderde de Mona Lisa in Florence en later in Amboise en verfijnde het werk gedurende ongeveer 16 jaren tot aan zijn dood in 1519.
Waardoor wordt een schilderij beroemd?
Een schilderij wordt meestal beroemd door een combinatie van technische vaardigheid, een waargebeurd verhaal erachter, één dramatische gebeurtenis zoals een diefstal en genoeg tijd in een groot museum zodat miljoenen mensen het kunnen zien.
Wat is het verhaal achter De sterrennacht?
Van Gogh schilderde De sterrennacht in 1889 uit zijn herinnering in een inrichting nabij Saint-Rémy. Hij veranderde het uitzicht vanuit zijn raam in een wervelende hemel tijdens een moeilijke periode in zijn leven.
Welke beroemde schilderijen zijn het gemakkelijkst na te maken?
Werken met krachtige contouren en vlakke kleurvlakken, zoals De sterrennacht, American Gothic en Waterlelies, zijn gemakkelijker na te maken dan portretten zoals Meisje met de parel of Las Meninas.
Waar kan ik deze schilderijen bekijken?
De meeste bevinden zich in specifieke musea, waaronder het Louvre, MoMA, het Prado, het Rijksmuseum en de Galleria degli Uffizi.
Wat zijn de waardevolste schilderijen die ooit zijn verkocht?
Salvator Mundi, toegeschreven aan Leonardo da Vinci, heeft het record: het werk werd volgens Britannica verkocht voor 450,3 miljoen dollar tijdens een veiling van Christie's in 2017.
Welke beroemde schilderijen zijn geschikt voor schilderen op nummer?
Schilderijen met grote kleurvlakken en duidelijke vormen, zoals De sterrennacht, De kus en American Gothic, zijn het meest geschikt als schilderen-op-nummersprojecten, omdat de vakken groot en vergevingsgezind blijven.
Uit welk tijdperk stammen de meeste beroemde schilderijen?
De meeste stammen uit twee perioden: de renaissance en de barok, van de 15e tot de 17e eeuw, en de reeks stromingen tussen het impressionisme en het surrealisme, van ongeveer 1870 tot 1940.
Hoe kan ik zelf een beroemd meesterwerk schilderen?
De meest directe manier om dit te doen is met een Canvas by Numbers-schilderen-op-nummersset, omdat die de omtrek vooraf afdrukt en elk vakje nummert met de bijbehorende verf. kleur, dus je bent een al ingekleurde versie van het origineel invullen.
